เราแสวงหาที่จะรู้จักองค์ผู้มีงาเดียว

เราเพ่งสมาธิถึงองค์ผู้มีงวงโค้งงอ

ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงดลใจและนำทางเรา และทรงปลุกจิตของเราให้ตื่น

Gaṇeśa ถูกอัญเชิญในการเริ่มต้นของทุกกิจการ พระองค์คือ Vighneśvara เจ้าแห่งอุปสรรค — ผู้ที่ทั้งสร้างและขจัดอุปสรรค ในตอนแรกจิตพบกับสิ่งกีดขวาง จากนั้นหนทางผ่านพ้นจึงเปิดออก

Gāyatrī บทนี้มุ่งไปยังปัญญา (buddhi) ก่อนที่ความรู้จะมาถึง สิ่งที่บดบังความกระจ่างต้องถูกขจัดเสียก่อน Gaṇeśa เป็นผู้อุปถัมภ์แห่งการเริ่มต้น แห่งการเรียนรู้ และแห่งการเขียน

ผล (phala): จิตที่จดจ่อและกระจ่าง การขจัดอุปสรรคทั้งภายในและภายนอก ความสำเร็จในสิ่งที่เริ่มต้น

โอรสของ Śiva และ Pārvatī ผู้นำของ gaṇas — เหล่าบริวารของ Śiva จึงได้นาม Gaṇa-īśa / Gaṇa-pati “เจ้าแห่งหมู่คณะ” เทพแห่งการเริ่มต้น แห่งปัญญา และการเขียน พระองค์เป็นผู้ได้รับการบูชาเป็นองค์แรก

สมญานามในมนตราวาดภาพรูปลักษณ์ของพระองค์ Ekadanta — “ผู้มีงาเดียว” Vakratuṇḍa — “ผู้มีงวงโค้ง” Dantin — “ผู้มีงา”

ในฉบับพระเวท (Taittirīya Āraṇyaka) Gāyatrī บทนี้ขึ้นต้นด้วย tatpuruṣāya … vakratuṇḍāya … tanno dantiḥ ส่วนรูปที่มี ekadantāya เป็นของยุคหลัง คือยุคปุราณะ

เมื่อฤๅษี Vyāsa บอกเล่ามหากาพย์ Mahābhārata จำเป็นต้องมีผู้จดที่สามารถเขียนได้โดยไม่หยุด Gaṇeśa ทรงตกลง — แต่ในขณะที่เขียนอย่างเร่งร้อน ปากกาของพระองค์หัก พระองค์จึง หักงาของพระองค์เอง และเขียนต่อไป ไม่เคยขัดจังหวะกระแสนั้น

ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงเป็น Ekadanta — “ผู้มีงาเดียว” งาที่หักออกเป็นภาพของการสละส่วนหนึ่งของตนเพื่อความสมบูรณ์ของความรู้ จิตที่พร้อมจะสละสิ่งที่คุ้นเคยเพื่อรองรับสิ่งที่มากกว่า

ในอีกตำนานหนึ่ง งานั้นสูญเสียไปในการปะทะกับ Paraśurāma ที่ประตูของ Śiva

มนตรานี้แต่งด้วยฉันท์ Gāyatrī — สามบรรทัด บรรทัดละแปดพยางค์ รวมทั้งสิ้นยี่สิบสี่พยางค์ เป็นฉันท์ที่ชวนภาวนาที่สุดในบรรดาฉันท์พระเวท

มีอยู่ไม่กี่จุดที่ต้องใส่ใจ เพื่อให้ภาษาสันสกฤต มีเสียง อย่างแท้จริง มิใช่เพียงถูกอ่าน: