เราแสวงหาที่จะรู้จักมหาเทวีผู้ทรงรัศมี

เราเพ่งสมาธิถึงชายาของ Viṣṇu — ผู้เป็นรูปลักษณ์แห่งสิ่งมงคลทั้งปวง

ขอรัศมีแห่ง Lakṣmī ทรงส่องสว่างหัวใจและจิตของเรา

Lakṣmī ถูกอัญเชิญเพื่อ śrī — ความอุดมสมบูรณ์ ความผาสุก และความงาม ทั้งภายนอกและภายในเสมอกัน นางมิใช่เพียงทรัพย์สมบัติ แต่เป็น พระคุณที่ทำให้ความพากเพียรเกิดผล

ในฐานะ śakti ของ Viṣṇu นางคือด้านที่กระทำการของหลักการแห่งการรักษาคุ้มครอง: สิ่งที่หล่อเลี้ยง ค้ำจุน และนำไปสู่ความสมบูรณ์ Gāyatrī บทนี้มุ่งไปยังความสมบูรณ์ที่หล่อเลี้ยงนั้น

ผล (phala): ความอุดมสมบูรณ์และความมั่นคง การหันเหของสถานการณ์ในทางที่ดี ความสมบูรณ์ภายในซึ่งไม่มีสิ่งใดเหือดแห้ง

มหาเทวี (Mahādevī) ชายาของ Viṣṇu (Viṣṇupatnī) เทวีแห่งความอุดมสมบูรณ์ โชคลาภ และความงาม พระนาม Lakṣmī มีความเกี่ยวเนื่องกับ lakṣ- “เครื่องหมาย เป้าหมาย” อีกพระนามหนึ่งของนางคือ Śrī “รัศมี สิ่งมงคล”

สมญานามในมนตรา: Mahādevī — “มหาเทวี” Viṣṇupatnī — “ชายาของ Viṣṇu”

บทสวดสรรเสริญ Lakṣmī ในพระเวทคือ Śrī Sūkta รูปแบบ Gāyatrī บทนี้เป็นของยุคปุราณะและเป็นแบบประเพณี ไม่พบในคัมภีร์ Mahānārāyaṇa Upaniṣad

เมื่อทวยเทพและเหล่าอสูรกวนเกษียรสมุทร ก่อนที่ amṛta จะปรากฏ Lakṣmī ได้ผุดขึ้นจากสายน้ำ — บนดอกบัวที่บานแล้ว ทรงรัศมี จากบรรดาสิ่งที่การกวนนำออกมาทั้งหมด นางเลือก Viṣṇu และกลายเป็นชายาของพระองค์

ภาพลักษณ์คือ ความอุดมสมบูรณ์ที่ผุดขึ้นจากห้วงลึก: สิ่งดีงามที่ไม่ได้มาด้วยการช่วงชิงด้วยกำลัง แต่ปรากฏขึ้นดุจของขวัญ เมื่อความพากเพียรและความสงบนิ่งมาบรรจบกัน ดอกบัวคือบัลลังก์ของนาง — รากอยู่ในโคลน ดอกอยู่ในความบริสุทธิ์

มนตรานี้แต่งด้วยฉันท์ Gāyatrī — สามบรรทัด บรรทัดละแปดพยางค์ รวมทั้งสิ้นยี่สิบสี่พยางค์ เป็นฉันท์ที่ชวนภาวนาที่สุดในบรรดาฉันท์พระเวท

มีอยู่ไม่กี่จุดที่ต้องใส่ใจ เพื่อให้ภาษาสันสกฤต มีเสียง อย่างแท้จริง มิใช่เพียงถูกอ่าน: